Spotkanie z historią- Karpacka Troja w Trzcinicy
Uczniowie klasy V i VI w ramach projektu „Wyjście z klasą” pod opieką swoich wychowawczyń ruszyły na wielką wyprawę do Karpackiej Troi w Trzcinicy. Już w autobusie panowała atmosfera niczym przed odkryciem zaginionej cywilizacji – czyli dużo śmiechu, rozmów i ważkie pytanie: „Daleko jeszcze?” zadawane średnio co pięć minut.
Po dotarciu na miejsce powitał nas przewodnik, który znał historię grodziska lepiej niż my znamy plan lekcji (a to już coś!). Opowiedział nam, że na tym terenie żyli ludzie tysiące lat temu, a my – jak na prawdziwych odkrywców przystało – weszliśmy na teren skansenu, żeby sprawdzić, czy przypadkiem nie zostawili czegoś pod podłogą.
Zwiedzanie zaczęło się od seansu kinowego opowiadającego historię tego miejsca oraz oglądania rekonstrukcji dawnych chat. Każdy zajrzał do środka, żeby zobaczyć, jak się mieszkało, kiedy nie było wi-fi, prądu ani nawet porządnych kanapek. Uczniowie szybko doszli do wniosku, że życie w epoce brązu było fascynujące, ale jednak dobrze, że wracamy na obiad do XXI wieku.
Największe wrażenie zrobiły wały obronne – jedni chcieli koniecznie wejść na samą górę, inni zastanawiali się, czy starożytni mieszkańcy martwili się tak jak my o oceny z matematyki. Przewodnik zapewnił, że raczej nie, co wywołało spontaniczne okrzyki zazdrości.
Po zwiedzaniu przyszedł czas na warsztaty ornamentyki, czyli najbardziej kreatywną część dnia. Każdy dostał płócienną torbę do ozdobienia. I tu zaczęła się prawdziwa artystyczna rewolucja: jedni tworzyli misterne wzory rodem z epoki brązu, inni – kompozycje, które można określić jako „nowoczesne”, „odważne” albo „trudne do opisania”. Najważniejsze jednak, że wszyscy świetnie się bawili, a torby wyszły tak unikalne, że żadna galeria sztuki współczesnej by się ich nie powstydziła.
Na koniec, zmęczeni, ale zadowoleni ,i z pracami, które trzeba było suszyć jak dzieła mistrzów, wróciliśmy do autobusu. Powrót minął spokojnie – część uczniów spała, część dyskutowała, a część dzielnie próbowała nie zgubić ozdobionych toreb.
Wycieczka była pełna śmiechu, ciekawostek i twórczej energii. I co najważniejsze – nikt nie został w epoce brązu, wszyscy szczęśliwie wrócili do szkoły.
Małgorzata Pitera